Zdarzyło wam się nie wiedzieć, jak naprawić swój błąd?
Albo zranić kogoś tak mocno, że sami cierpieliście?
Ja ostatnimi czasy bryluję w obu tych kategoriach.
Dzień dobry.
Idealnie na czas.
Zdarzyło ci się nie mieć pewności, jak wylądowałeś na kanapie?
I to parę razy.
Jesteś mężatką?
Nie.
Gdzie Simmons?
Spóźniony.
To się nie zdarza.
Przypomniałem mu już o tym.
Kiedy będzie?
Za jakieś 20 minut.
Ostatni.
Szybko, tata nie wie, że wziąłem auto.
Znowu ja?
Jack malował, ja wziąłem auto, więc znowu ty.
Dobra.
Nienawidzę was.
Mógłbyś mnie zastąpić w niedzielę?
Jasne.
Bratanek gra w meczu Fairfield kontra Turtle Island Bay.
Super!
Skopiemy Fretkom tyłki.
Koniec passy.
To Faraoni z Fairfield! Ja stamtąd pochodzę!
Wszystko jasne.
Że co?
Jesteś po stronie wandali?
To tylko żarty. Taka tradycja.
My wygrywamy bez żartów.
Spokojnie, bo powiesz coś, czego będziesz żałował.
To jak z niedzielą?
Odpowiedz na to pytanie.
Kto zaliczył zwycięskie przyłożenie przeciw Fretkom w 1985 roku?
Nie było mnie wtedy na świecie, więc...
To cios poniżej pasa.
Co z niedzielą?
Nie ma sprawy.
Dziękuję.
- No już. - Dasz radę!
Fairfield!
- No dobra. - Dawaj, stary!
- Dasz radę! - Odpalaj!
Będzie super.
Chad?
Słyszysz mnie?
JAJA
- Musimy go ściągnąć. - Nie ma opcji.
Mój ojciec dostałby szału.
Nie zostawimy go tak.
Powodzenia.
Wszystko gra?
Poczekaj!
Masz mój telefon!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Chad!
Obudź się!
Nie każ mi tam wchodzić.
To nie jest śmieszne.
Odezwij się!
No dobra.
Chad, jeśli mnie wkręcasz...
Słuchacie wiadomości w Porannym Zoo.
Już teraz kupcie gadżety na niedzielny mecz.
WCZYTYWANIE
Oto 90 minut afirmacji.
Nie bez powodu słuchasz tej płyty.
Twoje szczęście...
WYSUWANIE PŁYTY
Co jest?
Oto 90 minut...
No co jest?
BŁĄD 03
Świetnie.
Dobra, nieważne.
Chad?
Stary.
Odezwij się.
Cholera!
Skończę z wyciągarką.
Daj znać, jakby coś.
Jasne.
Spokojna noc, co nie?
No nie wierzę.
Dzień dobry.
Śpisz?
Już nie.
Mam tu 14 metrów kwadratowych raju.
Straciliśmy zasilanie, sprawdzam, czy wszędzie padło.
- U ciebie jest? - Moment.
Nie, też zero.
Dobra.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Mam prośbę.
Ogarniesz dzisiaj dzieciaki?
Maddie ma terapię.
- Jasne. - Dzięki.
- Bądźmy w kontakcie. - Jasne.
- Ratujesz mnie. - Kto to mówi?
- Lecę już, pa. - Pa.
Sylvie, dowiedz się czegoś więcej.
- Sprawdzę bezpieczniki. - Dobra.
NAGRANIE OD SARAH WEST
Szczęśliwej rocznicy.
Wiesz, czemu dostałeś tę wiadomość?
Bo mija rok od ostatniej rocznicy, o której zapomniałeś.
Taylor pokazała mi jak wysyłać przypomnienia głosowe.
To ci dopiero technologia.
A wieczorem zjemy płatki bez dzieci.
- West, jesteś moją... - Gwiazdą Polarną.
Sam dokończyłeś to zdanie, prawda?
Do zobaczenia.
Mamo, co robisz?
Przyłapała mnie, muszę iść.
I co teraz zrobić?
Że co?
Bądź w kontakcie.
Mówi Sylvie.
Wiozę do szpitala nieprzytomnego nastolatka.
Chyba spadł z drzewa.
Ciągle się wybudza.
- Pewnie wstrząs mózgu. - Powiem Johnowi.
Jak ci na imię?
- Masz jakieś imię? - Chad.
Zawiozę cię do szpitala, Chad.
Mam na imię Jag.
Chad to mój kumpel.
Spadł ze słupa?
Sylvie, zgłoś się.
Mów.
Niech ktoś sprawdzi róg Deer Creek i 9D. Może tam być drugi.
- Drugi? - Było ciemno.
Raczej nie przeoczyłem.
Ale lepiej nie ryzykować.
Jedź do szpitala, powiem Johnowi.
Przyjąłem.
John, mamy wezwanie.
Scout, gotowy?
Przecież nie ma prądu.
Trener odwołał zajęcia?
Mam brudny strój i się nie myłem.
Twój smród może ci pomóc w zapasach.
Ciebie zawiozę na terapię.
Świetnie.
A my co dzisiaj zrobimy?
Chcę kupić kartkę.
Wszystko będzie zamknięte.
Komu chcesz ją dać?
Tacie.
Mamie i tacie.
Na ich rocznicę.
To dzisiaj?
Tak.
Możemy świętować.
Zrobimy przyjęcie?
Jasne.
Zaskoczmy go.
- To brzmi tragicznie. - Świetny pomysł.
Upiekę ciasto.
Z posypką z płatków?
Jakie chcesz.
Mama takie lubiła.
Na pierwszej randce jedli płatki.
- Powtarzali to co roku. - Uroczo.
Maddie, wchodzisz w to?
To nie jest rocznica.
To trochę chore.
Możemy iść?
Ty jesteś chora.
Odpuść jej.
- Jest wrażliwa. - Ja też.
Jest dzieckiem.
Ja też.
Jesteś prawie dorosła, zachowuj się.
Dzięki za radę, ale mam już jedną terapeutkę.
Ależ masz humor.
- Zgadzasz się ze mną? - W czym?
Chodzi o tę dziwną imprezę.
Pomogę ze względu na Taylor.
Jedźmy już.
TIBBERSI
LIŻĄ
OŚLE
Pomocy!
Zdejmę cię stamtąd.
- Jak się nazywasz? - Chad.
Coś ci się stało?
Nie czuję ręki.
Tylko spokojnie.
Nie ruszaj się.
Jeden z przewodów może być pod napięciem.
Jak masz na nazwisko?
Silvero.
Silvero?
Walczyłem w zawodach z Harrym Silvero.
To twój krewny?
To mój ojciec.
Niesamowite. Nie martw się.
Zaraz cię stamtąd ściągnę.
- Podjęłam decyzję. - Á propos?
Chodzi o romans mojej matki.
Znalazłam jej kochanka.
Chciałam powiedzieć ojcu, ale chyba zachowam to dla siebie.
Będę męczenniczką.
Oni nie wybierają swojego losu.
Co to znaczy?
Jeśli zachowasz to dla siebie po to,
żeby czuć się ważniejszą,
to możesz przesadzić w drugą stronę.
Zamiast milczeć o czymś, co go zrani,
powiedz coś, co mu pomoże.
Zrób coś miłego.
Nie odpowiadaj od razu, ale pomyśl, robisz to dla niego czy dla siebie?
Twój ojciec był świetnym zapaśnikiem.
Idziesz w jego ślady?
Uprawiasz zapasy?
Trochę.
Kiedy nie gram w futbol.
Nieźle.
Tak należy.
Jakbyś chciał ze mną porozmawiać,
pójdź na długi spacer.
Znajdź jakieś ustronne miejsce i mów.
Będę cię słuchała.
Będziesz mnie słyszeć i widzieć?
Będę ci dawała znaki.
Będziesz wiedział, że to ja.
Dziękuję za dzisiaj.
- Widzimy się za tydzień? - Tak.
No proszę, idealnie na czas.
Wskakuj.
Nie ma prądu, pożyj trochę.
- Dosłownie na godzinę. - Świetnie.
Dobra.
Pozbądźmy się tego baneru.
Po co masz jechać?
Taylor chce zrobić imprezę rocznicową dla taty.
Byłam dla niej rano niemiła
i chcę jej to wynagrodzić.
Jemu też.
Tata zawsze kupuje mamie zdrapki.
Mówi: „Jak wygrasz, to mnie zostaw,
a jak nie, to szczęśliwej rocznicy”.
Czego się boisz, Maddie?
Ja się boję...
Bycia w środku rekinada.
Bo gdybym patrzył w górę...
Z prawdziwych rzeczy?
Piranii.
- Zdecydowanie. - Henry.
Rozmawiamy.
Maddie?
Chyba tego,
że zauważę, że nikomu nie zależało.
Że się nie liczyłam.
To głębokie.
Czego ty się boisz?
Niczego.
Cześć.
Robię coś.
Miałam skończyć twojego robota, wiem,
ale robię coś wyjątkowego dla mamy.
Spodoba ci się.
No dobra.
ŚWIĘTA
No dobra.
Zdejmę cię.
Nie denerwuj się, oddychaj.
- Dobra. - Ubierzesz uprząż
i zejdziemy stąd razem.
Powiem ci coś.
Masz fart.
Trzymam cię.
Cholera.
Improwizujmy.
- Ubierzesz uprząż. - Dobra.
Musimy zejść i go nie dotknąć.
Posłuchaj.
Leci w nim 16 tysięcy woltów.
Bądźmy ostrożni.
Dobra?
Twój kumpel...
Jag, wspiął się na drzewo, żeby cię ratować.
Nieźle, co nie?
Dobrze mieć takich przyjaciół.
To prawda.
Pomóc ci?
Simmons!
Jesteś na czas.
Co tam się dzieje?
Trudna sprawa.
Chwyć drążek i zabezpiecz ten kabel.
Się robi.
Uważaj.
Dobra robota.
Wskakuj do uprzęży.
ZAMKNIĘTE
DLA NAJSŁODSZEJ NA ŚWIECIE, POZA MNĄ.
No dobra.
O raju.
5000 DOLARÓW ANULOWANO
Wstawaj, piękna.
Do boju.
Cześć.
Kiedy dzieje się coś, na co nie mamy wpływu,
trzeba się skupić na czymś innym.
Wspaniale pieczesz.
Może otworzysz własną knajpę?
- Zwariowałaś. - Być może.
Zamknij oczy.
Wyobraź sobie siebie za pięć lat.
Świętującą.
Klientów.
Zapach świeżych ciastek i rogalików.
I do tego różne placki, zupy.
Masz.
Otwórz.
Po prostu ją otwórz.
Będziesz miała na start.
Dziękuję.
Wyobraź sobie siebie w przyszłości, jak mnie spłacasz.
Haczyk, wiedziałam.
Będzie dobrze.
Wierzę wam, bo taka nie jestem.
Bo to prawda.
Ale trzeba się z tym pogodzić.
Wyprostować ci włosy?
Nie ma szans.
Potrzymaj.
Co ty wyprawiasz?
- Tak nie można. - No co wy?
Budda jest zen.
To świetny prezent.
Kradzież go nie uzeni.
Nie ma takiego słowa, prastaczko.
Mówi się prostaczko.
Nie kradniemy.
Dzięki, ale nie.
Chodź.
Poproszę to.
To chyba nasz ostatni.
- Wyjątkowy. - Fakt.
Płatność gotówką, bo nie ma prądu.
- Dziękuję. - Chrupki.
To wszystko?
- Tak, dziękuję. - Proszę bardzo.
- Miłego dnia. - Panu również.
Frajer!
Dziękuję.
Młoda damo?
Możesz otworzyć torebkę?
Ma pan nakaz?
Gwen spokojnie. Co się dzieje?
Tylko rzucę okiem.
Gwen!
Ściągnę cię powolutku.
Już prawie koniec.
Powoli, Simmons, tak jest.
Powoli.
Zrobione.
Sprawdźmy tę rękę.
Cześć.
Gdzie Sylvie?
Pracuje przy generatorze.
Sylvie!
Zebranie.
Musimy porozmawiać o tym, co się stało.
John, było ciemno.
- Ja go znalazłem. - Wiedziałeś, czego szukać.
Ja miałem na rękach nieprzytomnego chłopaka.
Nie możesz dać się ponieść adrenalinie.
Było ciemno.
Dobrze, że odzyskał przytomność i powiedział o koledze.
Możemy popełniać błędy,
ale uczmy się na nich, żeby się nie powtarzały.
Lider nie powinien stale skupiać się na błędach,
powinien też chwalić.
Nie robię tego, żeby być twoim kumplem.
Wolę się nie dogadywać i ratować ludzi,
niż stracić kogoś, bo byłem pobłażliwy.
Rozumiesz to?
Następnym razem spiszę raport.
Proszę bardzo, szefie, ale nie zapomnij wspomnieć,
że to dzięki mnie
cała akcja się powiodła.
Masz rację.
Gratuluję.
Chcesz rozmawiać o byciu liderem?
Zgłoś się, jak będziesz dowódcą.
No dobra.
Gdzie idziesz?
Jeśli wyjdziesz...
Potrzebujesz mnie?
Nie, dziękuję.
Halo?
Tylko nie krzycz.
Co zrobiłaś?
- Maddie... - Tato.
Gdzie jesteś?
Jesteś bezpieczna?
Tak jakby.
Gdzie jesteś?
W areszcie.
Już jadę.
- John, posłuchaj. - Nie teraz.
Trzeci września.
Mama czuję się lepiej, ale to ciągle się zmienia.
Lekarze twierdzą, że da radę, ale sama nie wiem.
Bez Johna jest mi ciężko.
Trzeci lutego.
Znowu widziałam się z Rickiem.
Jest taki utalentowany. Gwiazda rocka to zły pomysł, wiem,
ale czuję pokusę.
Coś ty sobie myślała?
Że pobawię się z przyjaciółmi.
Nie chciałam was w to wciągać. Powiem, że ja wszystko ukradłam.
Nie chciałam źle.
Przyjaźnimy się.
Przepraszam.
Tak traktujesz przyjaciół?
Maddie West?
Możesz iść.
Chyba jednak zostanę tutaj.
- Masz szlaban. - To Gwen.
Na pewno nie jesteś całkiem niewinna.
Z kim ty się zadajesz?
Przed tym uciekliśmy z Bostonu i znów cię aresztują?
No pięknie.
Po prostu pięknie.
Jesteś samolubna i nieodpowiedzialna.
Piękny przykład dla rodzeństwa.
- Co by pomyślała matka? - Mam to gdzieś.
Nie przeginaj, dobrze?
Zawsze stawiałeś ją na piedestale,
jakby była aniołem.
Nie była idealna.
- Mam dość. - O co ci chodzi?
Zdradzała cię.
Widziałam ją.
To jest idealna matka
i idealna żona?
Wyjdź.
Co?
Wyłaź.
SARA I JOHN
Zapomniałam zadzwonić.
Nie odwołuj tego.
Coś się pojawiło.
Nie mogę.
Zmień plany.
Czy może być coś ważniejszego od kolacji ze mną?
Sprawa rodzinna. Muszę.
Chciałem ci coś powiedzieć.
To mów.
Mówię do pleców.
- Serio? - Muszę lecieć.
Nie możesz tak się zachowywać.
Charlie...
Chodźmy coś zjeść.
Skończymy przed siódmą, odwiozę cię.
Nie mogę.
Próbuję coś zrobić, a ty mnie wystawiasz?
Sama przystawka i drink?
Alex!
Musimy tylko podpisać papiery.
O co ci chodzi?
Mam je w aucie, po prostu podpisz.
Dobra.
Pomożesz mi?
Dziękuję.
Masz.
- Obróć się. - Co?
Podpiszę na plecach.
- Proszę. - Dziękuję.
Masz.
Tam podpiszę te papiery.
Kolacja o ósmej.
- Na 18 Cherry Lane? - Tak.
Myślisz, że to urocze,
ale się mylisz.
Dosłownie nie mam domu.
Jestem spóźniona do rodziny zmarłej siostry,
a ubezpieczyciel zmusza mnie do rozmowy z osobą, której nie cierpię.
Bądź tak miły
i podpisz te cholerne papiery.
Osoba której nie cierpisz?
Tyle usłyszałeś?
Prosiłem tylko o miły wieczór.
Dobre jedzenie, wino i nas dwoje.
Kupiłem kwiaty.
Nie chcę kwiatów, chcę podpis.
Odezwę się.
Żartujesz sobie?
Miło się tak budzić.
O nie, otaczają mnie świece i Cheeriosy.
To może znaczyć tylko dwie rzeczy.
- Scout zrobił zakupy? - Nie.
Czyli znowu zapomniałem, prawda?
- Zapomniałem o... - Rocznicy.
Wszystkiego najlepszego, śpiochu.
Skarbie, posłuchaj mnie.
Ten dzień...
Minęła dopiero połowa.
Ciągle mogę...
Kocham cię, mimo że jesteś zapominalski, nie martw się.
Panie West, zacznie pan?
Mam niespodziankę.
Co to?
Prezent?
Czym sobie zasłużyłem?
Wiesz, co to za współrzędne?
Gdybym miał obstawiać...
to powiedziałbym, że prowadzą do miejsca,
w którym wyryliśmy nasze imiona i gdzie pierwszy raz się całowaliśmy.
Robiliśmy nieco więcej.
- Coś pamiętam. - Oj tak.
Jesteśmy małżeństwem od 17 lat, dasz wiarę?
Nie wierzę, że spędzimy razem życie.
Jestem farciarzem.
Jesteś.
Wygrałeś.
MOI RODZICE SĄ WŚCIEKLI. WSZYSTKO GRA?
NIE.
Jest idealne.
Dziękuję.
Sama to wszystko zrobiłaś?
Tux pomagała.
O co chodzi z tymi dekoracjami?
Mama kochała święta. To dla niej.
Dla was.
Wesołej rocznicy.
Dziękuję.
- Jej ulubione. - Wiem.
Gdzie Maddie?
Podano do stołu.
No pięknie.
No nie!
Nie wierzę!
Ktoś tu się przygotował.
Mama byłaby...
zachwycona.
Jedzcie, bo stygnie.
No dobra.
To też ukradłaś?
Zapłacone.
Najlepszego.
Przepraszam.
Już dobrze.
Jest dobrze.
- Jemy ciasto? - Tak!
To czas na ciasto.
Dziękuję.
- Tato. - Dziękuję.
Widelce!
To chyba żart.
I po idealnym cieście.
- Tux? - Tak.
Nie dokładnie tak to zaplanowaliśmy,
ale jest nieźle.
Jest idealnie.
Pamiętacie, jak mama zrobiła tacie niespodziankę,
- i podpaliła salon? - Chwila...
O nie, to była twoja wina.
Postawiłem świeczki na torcie
a mama przestawiła tort pod zasłonę.
- Inaczej to zapamiętałem. - Na pewno.
Niewiarygodne!
Mogłam odrobinę przesadzić.
Nie sądzę.
To może być nasza tradycja.
- Serio? - Tak.
Jest świetnie.
Czyli ciasto.
No dobra.
Co sądzicie?
- Zaśpiewamy coś? - Tak.
Dobry pomysł.
Dobra.
Wszystkiego najlepszego
O nie!
- Wystarczy. - Proszę cię!
Obejdzie się.
O Boże.
Panie West.
Najlepszego.
Najlepszego, skarbie.
Napisy: Jędrzej Kogut